9 مه 2024 - فقط چند شب کار در برنامه ی شیفت شب، ریتم های پروتئین مربوط به تنظیم قند خون، متابولیسم انرژی و التهاب را مختل می کند، فرآیندهایی که می توانند بر ایجاد شرایط متابولیک مزمن تأثیر بگذارند. این یافته سرنخ های جدیدی را در مورد اینکه چرا کارگران شیفت شب بیشتر مستعد ابتلا به دیابت، چاقی و سایر اختلالات متابولیک هستند، ارائه می دهد. اگرچه تحقیقات بیشتری مورد نیاز است، محققان گفتند این مطالعه نشان می‌دهد که این اختلالات در ریتم شبانه روزی را می‌توان در کمتر از سه روز مشاهده کرد، که نشان می‌دهد مداخله ی زودهنگام برای جلوگیری از دیابت و چاقی موثر خواهد بود. چنین مداخله ای همچنین می تواند به کاهش خطر بیماری قلبی و سکته کمک کند، که در کارگران شیفت شب نیز افزایش می یابد.

نویسنده ی ارشد این مطالعه، دکتر هانس ون دونگن، استاد دانشکده پزشکی WSU Elson S. Floyd، گفت: "فرآیندهایی در مغز ما به ساعت بیولوژیکی اصلی گره خورده اند که می گویند روز روز است و شب شب است و فرآیندهای دیگری که در جای دیگری از بدن تنظیم شده اند از ریتم هایی معکوس پیروی می کنند که می گویند شب روز است و روز شب است. زمانی که ریتم های درونی تنظیم نمی شود، شما این استرس پایدار را در سیستم خود دارید که معتقدیم پیامدهای سلامتی درازمدتی را به همراه دارد.

این مطالعه که در مجله تحقیقات پروتئوم منتشر شد، شامل یک مطالعه ی آزمایشگاهی کنترل‌شده با داوطلبانی بود که به مدت سه روز در برنامه‌های شیفت شب یا روز شبیه‌سازی شرکت داشتند. پس از آخرین شیفت کاری، شرکت‌کنندگان به مدت 24 ساعت در شرایط ثابت - نور، دما، وضعیت بدن و مصرف غذا- بیدار نگه داشته شدند تا محققان ریتم‌های بیولوژیکی درونی آنها را بدون دخالت تأثیرات بیرونی اندازه‌گیری کنند.

نمونه های خون گرفته شده در فواصل منظم در طول یک دوره 24 ساعته برای شناسایی پروتئین های موجود در سلول های سیستم ایمنی مبتنی بر خون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. برخی از پروتئین‌ها ریتم‌هایی نزدیک به ساعت بیولوژیکی اصلی داشتند که بدن را در ریتم 24 ساعته نگه می‌دارد. ساعت اصلی نسبت به برنامه‌های شیفت تغییر یافته انعطاف‌پذیر است، بنابراین این ریتم‌های پروتئینی در پاسخ به برنامه شیفت شب تغییر چندانی نداشتند.با این حال، بیشتر پروتئین‌های دیگر دارای ریتم‌هایی بودند که در شرکت‌کنندگان شیفت شب در مقایسه با شرکت‌کنندگان شیفت روز به طور قابل‌توجهی تغییر کرده بودند.

با نگاه دقیق‌تر به پروتئین‌های دخیل در تنظیم گلوکز، محققان ریتم های گلوکز تقریباً معکوس کاملی را در شرکت‌کنندگان شیفت شب مشاهده کردند. آنها همچنین دریافتند که فرآیندهای دخیل در تولید و حساسیت به انسولین، که به طور معمول با هم کار می کنند تا سطح گلوکز را در محدوده سالم نگه دارند، دیگر در شرکت کنندگان شیفت شب هماهنگ نیستند. محققان گفتند که این اثر می تواند ناشی از تنظیم انسولین باشد که تلاش می کند تغییرات گلوکز ناشی از برنامه شیفت شب را خنثی کند. آنها گفتند که این ممکن است یک پاسخ سالم در لحظه باشد، زیرا تغییر سطح گلوکز ممکن است به سلول ها و اندام ها آسیب برساند، اما در دراز مدت می تواند مشکل ساز باشد.

جیسون مک درموت، دانشمند محاسباتی از بخش علوم زیستیPNNL ، گفت: آنچه ما نشان دادیم این است که ما واقعاً می‌توانیم تفاوتی را در الگوهای مولکولی بین داوطلبانی با برنامه‌های معمولی و داوطلبانی که برنامه‌های ناهماهنگی با ساعت بیولوژیکی آنها دارند، ببینیم. اثرات این ناهماهنگی تاکنون در این سطح مولکولی و به این روش کنترل شده، مشخص نشده بود.

گام بعدی محققان مطالعه ی کارگران در دنیای واقعی برای تعیین این موضوع است که آیا شیفت های شب باعث تغییرات پروتئینی مشابهی در کارگران شیفت طولانی مدت می شود یا خیر.

منبع:

https://www.sciencedaily.com/releases/2024/05/240509110908.htm